Hoe vaak moet een band repeteren? En hoe krijg je iedereen op de repetitie.
Het is de meest gestelde vraag op elk bandforum, jaar na jaar: hoe vaak per week moeten we samenkomen? Het eerlijke antwoord is dat het getal veel minder uitmaakt dan mensen denken. Wat bands kapotmaakt is niet te weinig repeteren. Het is een repetitie plannen en dan komen er twee opdagen.
Er is geen magisch getal
Eén keer per week is niet voor niets de standaard: vaak genoeg om de nummers in je vingers te houden en zeldzaam genoeg dat volwassenen zich eraan kunnen binden. Een plaat aan het schrijven of een show aan het voorbereiden? Repeteer dan een tijdje vaker. Gewoon een set levend houden? Om de week kan ruim voldoende zijn. Maar regelmaat wint het altijd van frequentie. Een band die een jaar lang elke dinsdag samenkomt, komt verder dan een die vier sessies in januari doet en dan stilvalt.
Vraag waar de repetitie voor is
“Waarom repeteren we?” is een echte vraag, geen cynische. Nieuwe nummers leren, de set aanscherpen, de show van begin tot eind draaien, of gewoon spelen voor de lol zijn allemaal geldig, maar het zijn verschillende avonden. Een repetitie zonder antwoord op die vraag is een jam, en een jam is prima, zolang niemand een repetitie verwachtte. Beslis het voordat je uitpakt.
Volwassenen hebben een leven. Plan ernaar.
Zodra iedereen de begin-twintig voorbij is, is de agenda de vijand. Werk, partners, kinderen, andere bands. Elke week opnieuw een datum onderhandelen is uitputtend en het is waar degene die het bijhoudt opbrandt. Een vaste plek lost het meeste op: zelfde avond, zelfde ruimte, geen discussie. Voor de rest: leg de opties op tafel en laat mensen ja of nee zeggen. Niet achtervolgen, gewoon vragen.
Het probleem is niet hoe vaak. Het is wie er komt.
Dit zegt niemand hardop: een repetitie waar de drummer niet komt is een afgelaste repetitie, wat de andere drie ook doen. Opkomst is dus het hele spel. Dat betekent vroeg weten, niet om zeven uur ’s avonds, wie er echt is. Vraag het één keer, op één plek, en krijg van iedereen een duidelijk ja of nee. Het misschien en het ongelezen bericht zijn wat het schema van een band stilletjes verwoesten.
Bandleden op afstand
Steeds meer bands hebben iemand een uur of een land verderop. Het werkt, maar niet op een wekelijks-jam-model. Doe minder, langere sessies en maak ze waardevol. Doe je huiswerk thuis, zodat de tijd in de ruimte is om samen te spelen, niet om partijen te leren. En dit is de gouden tip: oefen je partijen zonder de backing track. Alleen een metronoom. Speel mee met de volledige opname en je leert de anderen volgen. Speel op een klik en je leert je eigen partij en je eigen timing vasthouden, zodat als je eindelijk samen in een ruimte staat, niemand op een ander leunt. Neem daarna alles op: wie er niet bij kon zijn, moet de volgende ochtend precies kunnen horen wat er gebeurde, niet een samenvatting in een appje krijgen.
Maak die twee uur waardevol
Weet welke nummers je doet voordat je aankomt. Begin op tijd, want de eerste twintig minuten van opbouwen en kletsen zijn waar een sessie van twee uur negentig minuten wordt. En druk op opnemen. De repetitie die je in de bus kunt terugluisteren is er twee waard die verdampt op het moment dat je inpakt.
Waar Kurtt van pas komt
Repetities, gigs en optiedata staan in één gedeelde agenda, en iedereen geeft daar meteen aan of hij komt, dus je weet maandag al wie er dinsdag is. Kies de nummers voor de sessie vooraf, zodat de tijd in de ruimte is om te spelen. Iedereen krijgt zijn herinneringen in zijn eigen taal. En als je op de rode knop drukt, wordt de repetitie opgenomen en bij die sessie bewaard, zodat wie er niet bij was hem onderweg naar werk hoort. Bekijk wat Kurtt doet, of wat het kost.
op de wachtlijst